Oma's Inmaak

Door Gieneke Luemes, dinsdag 26 juli 2016 om 15:38 uur


Zoals velen van jullie misschien wel weten, hebben wij echt een familiebedrijf. Vader, moeder, dochter, zoon, ooms en tantes, neefjes en nichtjes, allemaal dragen we ons steentje bij, al dat niet als volledige baan of om ons een keer uit de brand te helpen. En ook mensen die bij ons werken maar geen 'echte' familie zijn, werken er met de inzet alsof ze dat wel zijn. Dat werkt prettig en geeft vertrouwen.


Vorig jaar moesten er, zoals gewoonlijk, weer aardbeien ingemaakt worden. Aan weggooien hebben we allemaal een hekel, dus we doen altijd zo goed mogelijk ons best om het verse fruit te verkopen in de Landwinkel en als dat niet lukt, om deze in te maken. Dat wil zeggen, de aardbeien (of pruimen, of kersen, etc) worden ontdaan van hun kroontje en per twee kilo in de diepvries gestopt, zodat we in de winter nog een keertje wat jam kunnen maken, of aardbeien op sap voor bijvoorbeeld door de vla. De echte inmaaktijd wat betreft de aardbeien is overigens alweer voorbij, want het hoogseizoen van aardbeien ligt voor ons zo in juni en begin juli.


Mijn moeder maakt de lekkerste jam van deze ingemaakte aardbeien. Als ze deze aan het koken is vind ik het altijd heerlijk ruiken in de keuken als ik binnenloop. De geur van gekookte aardbeien is echt een geur die nu al helemaal verbonden is aan mijn jeugd. Verse (of ingemaakte) aardbeien zijn ook lekker om even op te koken met een beetje water (en eventueel wat suiker naar smaak) voor door de yoghurt of over de griesmeelpap bijvoorbeeld.


Vorig jaar waren er zoveel aardbeien om in te maken, dat mijn oma ook wel wilde helpen. Dus, zelfs oma maakte op dat moment een beetje onderdeel uit van het familiebedrijf! Ze nam wat aardbeien mee en maakte deze rustig thuis in. Als we dan wat nodig hadden, mochten we dit zo even komen ophalen. Oma maakte er zelf vroeger ook vaak bowl van (het drankje dat je eigenlijk moet eten, vruchtensap met stukjes fruit). Wat me nu ineens aan het denken zet, want oma maakte ook vaak 'watergruwel' (ook wel krentenbrij genoemd als ik het goed heb) en dat was ook altijd erg lekker. Ik geloof dat ik dat ook door de vla deed, of zo at. Als iemand daar nog een goed recept voor heeft, hoor ik dat graag, want dat is toch ook wel echt jeugdsentiment.


Oma is helaas begin dit jaar overleden, maar toen mijn moeder een aantal weken geleden jam ging koken, zag ik wat vreemde zakjes staan. Er zat precies een kilo in en de zakjes waren strak dicht geknoopt. Deze bleken nog ingemaakt te zijn door oma, vorig jaar zomer. Daar stonden ze dan, op het aanrecht, klaar om tot jam gemaakt te worden. Als oma toch eens zou weten hoe bijzonder ik het vond dat die aardbeien daar zo stonden, zou ze me vast hebben gezegd dat ik niet zo gek moest doen. En met die gedachte, smeer ik zometeen maar eens, heel normaal, een lekkere boterham met versgemaakte aardbeienjam, een beetje door mijn moeder, en een beetje door mijn oma!










Terug naar blogoverzicht
Alle prijzen op de site zijn onder voorbehoud van voorraden en druk- en zetfouten.